Διχασμένη ψυχή
Ή άλλη μια ψευδαίσθηση
Σάπιο το όνειρο που ζω
Η σάπια η διαίσθηση.
Μια άτυχη στιγμή
Απόφαση ζωής
Πόνος και αγωνία
Μα έτσι γεννιέται η λατρεία
Άτυχη είναι η στιγμή ?
Ή ευλογημένη..
Εσυ διαλέγεις τι
Και πως σε κατευθυνει
Κόσμος πάει
Κόσμος έρχεται
Και εσυ καρφομένος
Θυμός γιατι δεν μίλησες...


για ένα παιδί με σύνδρομο down και τον πατέρα της που τόσο τημ αγαπούσε

Βράδυ

Μετα απο τρείς μέρες,,καφείνη..Μα ποιος είμαι..καφείνη οπως όπιο..τελικά αλλάζουμε ..αλλάζει ο κόσμος ,η μαγεία χάνεται..οι αποστάσεις μικραίνουν? Μα τι γινεται με τα όνειρα μας...θα κατακτούσαμε τον κόσμο λέγαμε μικροί..μα αυτος ο κόσμος δεν υπάρχει πια...Τον έχεις κατακτήσει μέσα απο μιά οθόνη...εχεις χάσει όμως την μαγεία...

Κάτι πάει να γίνει με την κυρία έμπνευση!

μπα μια αναλαμπή και έσβησε, χάνεται όπωςτα όνειρα μας και οι ελπίδες μας...το χρήμα η χλιδή η άνεση ο θυμός όλα εκέι να σε βλέπουν και να γελουν...εκτισες τα όνειρα σου με βάση το χρήμα...νομλιζεις θα το κατακτησεις....δεν είναι εύκολο...πρέπει να ξεχωρίσεις αν θες να ελπίζεις...καιρος να αναγεννηθούμαι...αργα αλλα σταθερά....μα δεν μου αρέσει το αργά ..


Μακάρι όλα να γίνονταν ευκολα΄..αλλα δεν είναι τόσο πιθανό...ελπίζεις σε τυχερα παιχνίδια ετσι...?σε παιχνιδια μελετημένα απο παθηματικά μυαλα προσαρμοσμένα για σιγουρα κέρδη...για τους άλλους...Ικανότητα ταλέντο γνώση...εκμεταλλέυσουτα και καθοθήγα την ζωή σου....

Κάτι πάει λάθος με την εμπνευση μου τώρα τελευταία, φαίνεται να με έχει εγκαταλέιψει να με άφησε για άλλου. Κιόμως θέληση υπάρχει, θέλω να γράψω, θελω να φωνάξω αυτά που κρύβω μέσα μου, τίποτα όμως δεν βγαίνει όμορφο,,προχειρότητα βιασύνη...Λεώ να γράφω πιο συχνα εδώ...δεν ξέρω θα δώ ..

Σε αφήνω τωρα

Πρώτη ανάρτηση απο αθήνα...3ο εξάμηνο

Παράξενη μέρα , πονοκέφαλος θυμός αγωνία αγχός...ολα αναμειχτα στο μυαλό μου και όλα χαμένα.
Τι να σκεφτώ πρώτο , τι μπορώ να κάνω . Στόχοι ανεκπλήρωτοι, πόθοι αδιέξοδοι, ζωή πολυέξοδη.
Τελικά τα λόγια με σκοτώνουν περισσότερο απο τις πράξεις...

Εμπνευση για να γραψω

Ναμε και πάλι ξεπηδώ μέσα από τον άλλο μου εαυτό, αυτόν που θέλω να αλλάξω αλλά ο αυθορμητισμός μου ποτέ δεν τον αφήνει πίσω. Δεν λέω να ανέβω επίπεδο. Καιρός για αλλαγές, καθισμένος σε ένα μπαλκόνι, μάλλον στον μπαλκονι του σπιτιού μου στην Κύπροσ ακου αγαπημένα τραγουδια και εύχομαι να ήμουν καπνιστής. Δεν ξέρω τι γίνεται και πάλι, περίεργο βράδυ ... τα πάντα μάταια...ή μήπως όχι. είναι στο χέρι μου να γίνω αυτος που πραγματικά μου αξίζει...Καιρος για αλλάγες. μεγαλώσαμε...

Ονειρα

Το να εχεις την δυνατότητά να φτιάχνεις καινουργια όνειρα ενόσω ζεί ήδη ενα ειναι μια μεγαλη ευλογία, αν και η αποσταση κραταει την μιση σου καρδια μακρυα αυτη συνεχιζει να κτυπα

Εδω ειμαι παλι

Ναμε και παλι με νεα μυαλα.καινουργιους οριζοντες.αυτος που εγραφε πριν κατι μηνες δεν υπαρχει και αυτα που εγραφε πια δεν τα πιστευει γιατι ο,τι ζει το ζει γιε καποιο λογο και για μενα αυτος ο λογος ηταν να βρω τον πραγματικο μου εαυτο αυτον που πιστευει σε μενα και σε αυτα που μπορω να πετυχω πλρον δεν μρ νοιαζουν οι αλλοι αλλα μονο ο εαυτος μου που εινει το μονο μου υπαρκτο εμποδιο αφου ολα τα αλλα εινει του μυαλου παιγνιδια

η επιστροφή της ισορροπιας

μετά απο ένα διάστημα εσωτερικής αναζήτησης και θυμού , έφτασα στο συμπέρασμα ότι κανείς δεν ειναί τέλειος. ¨Ολοι κάπου ξεχωρίζουμε και κάπου υστερούμε, σημασία έχει να βρούμε τον τρόπο να ελλαχιστοποιούμε ή και να αδρανοποιούμε τις αδυναμίες μας και να καλλιεργούμε τις κλίσεις μας. Γιαύτο ακόμα και μέσα στο στρατό πήρα την απόφαση να μήν αφήσω το μυαλό μου σε αχρησία αλλά να το προκαλώ να δουλέψει, στόχος να πετύχω ότι δεν πέτυχα και ακόμα παραπέρα, the sky is the limit