Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2016

Kαλοκαιρινοί έρωτες

αλοκαιρινοί έρωτες , εύκολοι έρωτες για μαζική κατανάλωση ,χωρίς κόπο, πασπαλισμένοι με την χρυσόσκονη του παραμυθιού , μαυρισμένα κορμιά, μυρωδιά αντιηλικου και μεθυσμένα φιλια σε ενα παρανάλωμα πάθους. αυτο και μετα ? Μετα σου μένει η ανάμνηση σαν κατάρα ,παντα θα αναζητάς κατι παρόμοιο με μεγαλύτερη ομως διαρκεια. Δεν γινεται μωρο μου γιατι τα καλοκαίρια που σε στιγμάτισαν δεν φτάνουν για να ζεστάνουν τον χειμώνα σου, μεχρι που θα καταλάβεις πως η διαρκεια έρχεται με κόπο και θυσία και η διαρκεια ειναι τοσο ζέστη που θα σε καίει για μια ζωή και άλλες τρεις

Σάββατο 2 Ιουλίου 2016

Ειναι τόσα πολλά αυτα που θες να πείς αλλά ξέρεις ότι δεν έχουν σημασία ποια. Γεννήθηκαν σε ένα μυαλό που νοιαζόταν, σφυριλατήθηκαν απο μιά καρδία που ακόμα κτυπά και ας αργοπεθαίνει. είναι τόσα πολλά αλλά με καμία δύναμη.Λόγια ανίκανα να αλλάξουν το παρελθόν, λόγια ανικανα να επηρεάσουν το μέλλον. Ξόδεψες χρόνο να τα σκεφτείς χωρίς λόγο, μπροστα στη ζωη που ξόδεψες γιαυτή ο χρόνος είναι λίγο. Κρίμα. Έχασες..αλλά νίκησες, μοναχα αυτο σου φτάνει για να ζείς.
Ειναι που στο μυαλό σου έφτιαξες την ζωη σου μαζι της με κάθε λεπτομέρεια και τωρα σου ειναι δύσκολο να πιστέψεις πως σε αυτο το ταξίδι ησουν μονος και κρατούσαες αγκαλια ενα ψεύτικο άγγελο. Όμορφο γλυκό κενό αγγελάκι. Πρεπει να προχωρήςεις πρεπει να πας άλλου θα την ξεχάσεις δεν θα σε νοιάζει και η ζωη που σχεδίασες για εσας θα ειναι αυτή που θα την στοιχειώνει μια ζωη. Μπορει να μην το ξερει και να μην το μάθει ποτε αλλα έχασε τον άνδρα της ζωής της. Η μαλλον τον χάρισε σε κάποια καλη που να αξίζει. Τουλαχιστον μεσα απο τα ψέματα της φάνηκε ποια ειναι πραγματικά. Γλύτωσες και θα το καταλάβεις στο μέλλον. Και να Θυμάσε το κάρμα δεν εχει deadlines
δίψας για εκδίκηση, πόνεσες πολυ. Ακομα πονάς και θα πονάς για καιρό αλλα η τιμωρία ακομα περιμένει. Δεν ξερεις αν θα έρθει θες να εκδικηθείς αλλα ξερεις πως δεν εχει νόημα. Το ξερεις καλα. Αλλα σε τρώει κανεις σχέδια μηχανορραφίες σκέψεις ατέλειωτες χωρίς νόημα . Ζητάς την νέμεση προκαλείς το Κάρμα . Μαλλον τιποτα δεν θα γινει, θα συνεχίσει την ευτυχισμένη ζωή της απλα πλέον δεν θα σε νοιαζει. Αυτο ειναι η μεγαλύτερη εκδίκηση. Να ξεχάσεις. Οποίον ξεχνάς πεθαίνει για σένα
Αθόρυβες σκέψεις ξεσκίζουν το μυαλό σαν λεπίδες. Όσο και να λες πάψε να την σκέφτεσαι ειναι εκει στον αέρα που αναπνέεις στο νερό στο φαγητό σου. Ήταν εσυ για πολυ καιρό για να φύγει ετσι απλα. Μια μερα θα ξεχάσεις. Μια μερα θα Θυμάσε χωρίς να πονάς. Θα εισαι άλλος. Αυτο που εισαι τωρα πέθανε . Εγινε στάχτη εκείνο το βραδυ. Αλλα εισαι ζωντανός. Μαζεύεις κομμάτια προχωράς αλλα τα θρύψαλα της ειναι ακομα κομμάτι σου. Πρεπει να καείς, να λιώσεις για να ερθεις και να γίνεις ξανα ακέραιος και ακμαίος. Περνάνε οι μέρες και σιγα σιγα σβήνουν και οι τελευταίες αναμνήσεις. Κάποιες αντιστέκονται κάποια ίσως αν σε βασανίζουν αλλα μεσα σου ξερεις την απάντηση . Εκανες τόσα πολλα που μονο εσυ τα ήξερες ,γιαυτη, που ολα τα ίσως ειναι άτοπα. Ολα τα ίσως έγινα πράξη και απέτυχαν. Έφυγες με εγκαύματα τρίτου βαθμού απο ενα φλεγόμενο κτήριο μεσα στο οποίο νόμιζες ειχε ζεστασιά. Κάηκες ελπιζω να έμαθες. Έπαιξε μαζι σου και δεν την ένοιαζε. Εσένα γιατι σε νοιαζει; Ίσως γιατι ξερεις ν αγαπάς πραγματικά και γιαυτο πρεπει να εισαι περήφανος . Πρεπει να αγκαλιάζεις την ακαιρεοτητα σου και να την εχεις φυλακτό. Το οτι η κοροϊδία σε νίκησα προσωρινά ειναι μια ψευδαίσθηση . Φαίνεται οτι νίκησε αλλα σε έκανε πιο ισχυρό. Πύρειος νίκη. Σε έχασε και ας βρήκε κατι καλύτερο. Καλύτερο για εκείνη. Ας προχωρήσει την ζωη της και να μην σε νοιαζει οσο και ας καεί να μάθεις πως πονάει . Και αν πονάει αυτή το επέλεξε. Σημασία δέν εχει αυτή αλλα αυτή για την οποία κτίζεται αυτο που θ εισαι . Ετοιμάζεις μια καινούργια εκδοχη γαλουχημένη με εμπειρίες και γνώμες. Γίνε αυτο που σου αξίζει και θα εισαι χαρούμενος. Η θλίψη ειναι παροδική, οι ενοχές τατουαζ στην ψυχή

Αν θες να προχωρήσεις

ο δρομος ειναι η συγχωρεση
αν θες να προχωρησεις
οτι και αν σου εκαναν
στο τελος θα κερδισεις

το πως και το γιατι
ακυρες ερωτησεις
αδιαφορη η απαντηση
αν θες να προχωρησεις

οτι εγινε εγινε
τον πονο σου θα σβησεις
μην ζητας εκδικηση
αν θες να προχωρησεις

τα παντα ειναι επιλογες
διαλεγεις πως θα ζησεις
αφηνεις πσω το κακό
αν θες να προχωρησεις 

σε οδηγουσε η καρδια
και το μυαλο σιωπουσε
η λογικη πρεπει να ειναι εκει
αν θες να προχωρήσεις

τι ειναι η εκδίκηση 
και τι η τιμωρια
ενας λαβυρινθος στενος
και ψυχικη αγγαρεια

Τρίτη 14 Μαΐου 2013

Οι μέρες φεύγουν σαν τα πουλιά που τα πλήγωσε ο χειμώνας, δεν ξερω τι κάνω, απλά ζω
Θελω το παραπάνω αλλάδεν έχω διάθεση να κουραστώ για αυτό . δεν ξέρ τι να κάνω

Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012

Σήμερα πέρασε η ζωή μπροστά απο τα μάτια μου

Σήμερα πήγα ευαγγελισμό ...πόνο στο στήθος
Διάγνωση άγχος και στίγμα αναιμίας....μόνο που οι γονείς μου δεν έχουν στίγμα αναιμίας

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012

Αποφάσεις
Έρχεται η ώρα για αποφάσεις..η ώρα που πρέπει να πείς ως εδώ.
Η ώρα που θα πρέπει το εγώ σου να μεταλακτεί σε ΕΓΩ ..Κάθε απόφαση μια ζυγαριά μεταξυ εξέλιξης και πισωγυρίσματος..
τα πρότυπα κάνουν τις αποφάσεις εύκολες, τα όνειρα σε οδηγούν σε αυτές...

Αποφάσεις, δύσκολες, ευκολες, επιπόλαιες, χαζές δεν παυουν να είναι αποφάσεις...

Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012

Η θλίψη σου δίνει έμπνευση
και η χαρά αναμνήσεις

Παγίδεψες τα ονειρα
σου ξεφυγε η ελπιδα
τα λαβωσες παμπονηρα
μα σου΄ρθε σαν λεπιδα

σενα υπογειο βαλμένος
σαν μηχανη άριστα κουρδισμένος
διχως λαλιά δίχως ζωη
γελουσες μα δεν ησουν ευτυχισμενος

η ζωη σου σαν ταινια
πονος και προσδοσια
ταινια παρωδία
μια μαυρη κωμωδία